کمبود کولین:

پرندگان می توانند کولین را در بدن خود بسازند اما میزان تولید آن، در حدی نیست که بتواند نیاز پرنده به رشد (یا تولید تخم مرغ) را تامین کند. علاوه بر کاهش رشد، وازد شدن گله و ضرر و زیان اقتصادی، یکی از رایج ترین علائم کمبود کولین در جوجه ها، کندرودیستروفی است. به خصوص در مورد جوجه بوقلمون ها این مساله پر رنگ تر است، چرا که نیاز شدیدی به کولین دارند و علائم کندرودیستروفی را با شدت بیشتری نشان می دهند.

در ابتدای بروز علائم، شاهد خونریزی های سرسوزنی در اطراف مفصل خرگوشی پرنده خواهیم بود. پس از آن، متاتارس پرنده دچار چرخش می شود و آنقدر خم می شود که از راستای استخوان تیبیا خارج گردد. در این وضعیت، پاها توانایی تحمل وزن پرنده را نخواهند داشت. همچنین، ممکن است غضروف مفصلی دچار تغییر شکل شده و تاندون از جای خود خارج شود دچار در رفتگی شود. علاوه بر این موارد، کمبود کولین می تواند منجر به آسیب کبدی شود.

کمبود نیاسین (ویتامین B3):

اسید نیکوتینیک در واقع جزئی از دو کوآنزیم بسیار مهم به نام های نیکوتین آمید آدنین دی نوکلئوتید (NAD) و نیکوتین آمید آدنین دی نوکلئوتید فسفات (NADP) است. این دو کوآنزیم برای انجام بیش از 200 واکنش در متابولیسم اسیدهای چرب، کربوهیدرات ها، اسیدهای آمینه و نوکلئیک اسیدها نقش دارند. نیاسین در بدن از تریپتوفان (یک اسید آمینه) ساخته می شود، اما میزان این تبدیل پایین بوده و برای تامین نیاز بدن پرنده کافی نیست. در صورت کمبود نیاسین، جوجه ها دچار بی اشتهایی شده و رشد بسیار ضعیفی خواهند داشت. التهاب دهان، درماتیت، پوشش پر نامناسب و ضعیف، بزرگی مفصل خرگوشی و پروزیس از دیگر علائم کمبود نیاسین هستند. البته باید متذکر شد که پروزیس ایجاد شده به علت کمبود نیاسین، به شدت پروزیش ناشی از کمبود منگنز نیست. علاوه بر این موارد، نیاسین یک عنصر مهم در بهینه سازی وزن تخم مرغ و میزان هچ جوجه ها است.

کمبود پیریدوکسین (ویتامین B6):

پیریدوکسال فسفات و پیریدوکسامین فسفات، کوفاکتورهایی هستند که در فرایندهای ترانس آمیناسیون و دکربوکسیلاسیون اسیدهای آمینه و کلاژن نقش دارند. باید گفت که کمبود ویتامین B6 نسبتا به ندرت رخ می دهد. اما اگر جوجه ها دچار کمبود شدید ویتامین B6 شوند، علائمی از جمله کاهش اشتها، رشد ضعیف، کندرودیستروفی، خمیدگی استخوان و علائم عصبی را نشان خواهند داد. علائم عصبی مشاهده شده در کمبود های شدید B6 می تواند شامل حرکات عصبی اندام ها و پاها، اسپاسم و در نهایت تشنج و مرگ باشد. این علائم عصبی، باید از سایر بیماری ها و کمبودهای تغذیه ای، تفریق شوند.

کمبود بیوتین (ویتامین B7):

بیوتین یک کوفاکتور است که در واکنش های کربوکسیلاسیون و دکربوکسیلاسیون مرتبط با متابولیسم لیپیدها، گلوکز و اسیدهای آمینه نقش دارد. شدت علائم کمبود بیوتین در جوجه ها، به سایر مواد موجود در جیره (به خصوص میزان چربی) بستگی دارد. کاهش رشد، آشفته شدن پرهای پرنده، کندرودیستروفی، سندرم کبد و کلیه چرب (FLKS)، سندرم مرگ ناگهانی (SDS)، درماتیت کف پا (Footpad dermatitis) و پوست در اطراف نوک و چشم از جمله علائم کمبود بیوتین هستند. بسیاری از علائم کمبود بیوتین، مشابه با علائم کمبود اسید پانتوتنیک بوده و تفریق آنها دشوار است.

کمبود اسید فولیک (ویتامین B9):

اسید فولیک کوفاکتور آنزیم هایی است که در انتقال و جابه جایی گروه های متیل بین مواد مهمی از جمله کولین، متیونین، پورین ها و اسید اوریک نقش دارد. اسید فولیک برای متابولیسم طبیعی اسیدهای نوکلئیک و متعاقبا تکثیر سلولی، لازم است. کاهش رشد، ضعیف شدن پوشش پر پرنده، آنمی ماکروسیتیک، لکوپنی و کندرودیستروفی از علائم کمبود اسید فولیک می باشند. در موارد کمبود اسید فولیک، پرهای پرنده ظاهر بسیار آشفته ای به خود گرفته و برخی از آنان از ناحیه ساقه دچار شکستگی می شوند که ظاهر نامناسبی به جوجه می دهد.کمبود اسید فولیک در صورت کاهش مقادیر کولین و متیونین، تشدید می شود.