کمبود ویتامین B2

کمبود ویتامین B2 یک بیماری طیوری ناشی از کافی نبودن این ویتامین در بدن است. ریبوفلاوین (ویتامین B2) یکی از مهمترین ویتامین های محلول در آب است. این ویتامین یک کوفاکتور مهم برای بیش از 50 آنزیم مختلف است که بسیاری از آنان، برای انجام واکنش های اکسیداسیون احیاء در تنفس سلولی، نقش دارند. ریبوفلاوین برای طیور ضروری است و تأثیر عمیقی بر تعادل متابولیک، رشد و سلامت کلی آنها دارد. همچنین نقش مهمی در متابولیسم طیور ایفا کرده و بر تولید انرژی، رشد و تنظیم ایمنی تأثیر می‌گذارد. به طور کلی نقش های ویتامین B2 در طیور عبارت اند از:

• واکنش‌های اکسایش-کاهش و تولید انرژی
• ظرفیت آنتی‌اکسیدانی (ریبوفلاوین دارای خواص آنتی‌اکسیدانی غیرمستقیم است و به خنثی‌سازی رادیکال‌های آزاد مضر در بدن کمک می‌کند.)
• نقش در متابولیسم چربی‌ها و داروها
• نقش در عملکرد سلولی، رشد و نمو
• نقش در عملکردهای تولید مثلی (ویتامین B2 بر باروری، رشد جنین و قابلیت جوجه‌کشی تأثیر می‌گذارد).
• نقش در عملکرد عصبی

علائم کمبود ویتامین B2:

• سرعت رشد جوجه ها به شدت کم شده، وازد شده و خوب وزن نمی گیرند.
• جوجه ها ضعیف و لاغر مانده و ممکن است دچار اسهال شوند.
• جوجه ها تمایلی به راه رفتن ندارند، و اگر به زور آنان را مجبور به حرکت کنیم، بر روی مفصل خرگوشی خود راه رفته و از بالهایشان برای حرکت، کمک می گیرند.
• فلجی انگشتان پا: حالتی از فلجی ناشی از کمبود ریبوفلاوین در پرندگان وجود دارد که به آن “فلجی انگشتان خمیده” (Curled-toe paralysis) گفته می شود. انگشتان پا (چه در هنگام حرکت و چه در هنگام ایستادن) فلج شده و به سمت داخل جمع می شوند.
• پوست بدن پرنده خشک و ضخیم می شود و طراوت خود را از دست می دهد.
• از لحاظ بافت شناسی، شاهد دژنراسیون میلین در عصب سیاتیک هستیم.

علائم کمبود ویتامین B2 در مرغان تخمگذار و مادر:

• کاهش تولید تخم مرغ.
• افزایش کبد چرب در مرغان.
• افزایش مرگ و میر جنین ها و کاهش جوجه آوری (در مرغان مادر)
• چماغی شدن کرک پر ها (این وضعیت به علت عدم توانایی کرک پرها در خروج از غلاف پر است).

همچنین، یکی از عواقب مهم کمبود ویتامین B2 در پرندگان، نقص شدید در فرایندهای طبیعی اکسیداسیون اسیدهای چرب است.